Günlük Arşiv: Jun 24, 2026

“Giderek daha fazla insan ya dışlanıyor, ötekileştiriliyor, göz ardı ediliyor ya da enerjilerinin tamamını veya bir kısmını feda ederek sistemden kopmaya doğrudan motive ediliyor. Bu durum, zorunlu olarak bir stratejinin ortaya çıkmasına neden oluyor.” – Rudolf Bahro “60'lardaki gibi örgütlenemeyiz, hatta 30 yıl önceki, 20 yıl önceki gibi bile örgütlenemeyiz. Yeni bir siyasi zemin açmalı, yeni bir siyasi teori ve yeni siyasi taktikler geliştirmeliyiz.” – Lorenzo Kom’Boa Ervin Epstein dosyalarının parça parça yayınlanması, ABD manşetlerinde geniş yankı buldu. Finansçı ve insan kaçakçısı Epstein’in canavarlıklarını ortaya koyan ve suçlayan bu ifşaatın daha büyük sonuçlar doğurması bekleniyor. Davanın ayrıntıları, politikacıları, partileri, ideolojileri hatta...

Bundan yaklaşık dört yıl önce sendikalı kadınların deneyimlerini bir kitapta toplamaya karar verdiğimde Çanakkale’den Diyarbakır’a uzanan bir rotayla yola çıkmıştım. Farklı illerden yirmi dört kadınla planladığım röportajları onların yerellerinde ve yerelin atmosferiyle yapmanın önemli olacağını düşünüyordum. İyi ki de öyle yapmışım ve iyi ki teknolojinin görüntülü konuşma, mail vs. nimetleri yerine göz göze diyalogu tercih etmişim. Yoksa bilir ama anlayamazdım. Kırgınlıkları, mutlulukları, umutları, hayal kırıklıklarını ve hatta kentleri… Bilmekle hissederek anlama arasındaki o kalın çizginin konforlu alanından yazsaydım, kelimeler tanıklığın aklı ve duygusunu değil yalnızca analizin soğuk aklını bürünürdü muhtemelen. Bu yolculukta duraklarımdan birisi de Diyarbakır’dı. Çok kısıtlı bir zamanım...

Kolektif unutturma politikalarına karşı en etkin direniş biçimlerinden biri büyük hikâyelerde ince çatlaklar oluşturan, direnen bir eylem hermenötiği geliştirmektir.

Hiçbir dostluğundan pişman olmadığını ifade eden Chomsky, Epstein’le dostluğunu şöyle savunmuştu: “Epstein cezasını çekti ve temiz bir sayfa açtı.” Cinsel şiddeti görmezden gelen Chomsky’nin tutumu, sol ve “ilerici” siyasete dair çok şey söylüyor.

Epstein vakası yeni bir büyü. Peki yeryüzünün lanetlilerinin elinde Epstein belgelerini ölesiye doomscroll etmek ve bu koca dünyadaki çaresizliğimizi düşünmek dışında ne var?

Küresel felaket ve sonuçları hakkında yazılmış beş roman, düşüncelerimi derinden etkilemiştir. En eskisiyle başlayayım: Güneş radyasyonunun artması sonucu ortaya çıkan küresel ısınmanın, Dünya gezegeninin büyük bir bölümünü yaşanamaz hâle getirdiği J.G. Ballard’ın The Drowned World (1962) romanı, kıyamet sonrası bir geleceği anlatır. Hikâye, sular altında kalan Londra şehrinde çevresel gelişmeleri araştıran bir grup bilim insanını anlatır. Romanı eşsiz kılan, Ballard’ın toplumsal olanın ve medeniyetin çöküşünü yeni algılama biçimleri, bilinçdışı dürtüler ve anlam dizgeleri peşinde koşmak için bir fırsat olarak değerlendiren karakterler sunmasıdır. Kısacası çoğu insan için büyük bir felaket olan bu durum, kahramanlarımız için, öznelliğimizin sınırlarını ortadan kaldıran bir...