Duygular birçok akademik disiplinde giderek artan bir ilgi görmektedir, ancak bu gelişme işçi sınıfı tarihçilerini yeterince etkilememiştir. Makale bu konuyu yeniden tartışmaya açarak 19. yüzyıl Amerika'sındaki iki büyük işçi sınıfı protesto hareketinin — güneydeki kölelerin ve kuzeydeki sanayi işçilerinin direnişinin — sadece maddi şikâyetlerden değil, aynı zamanda işçi sınıfının iki farklı ama eşit derecede istikrarsız duygusal rejim arasında yaşadıkları acıları siyasal bir iddia olarak ortaya koyabilme becerisinden kaynaklandığını öne sürer. Birçok duygu söz konusu olsa da, işçi sınıfının öfkesi, sınıf direnişini ve protestoları körüklemede özellikle önemlidir. Bu öfke, bazen orta sınıf hassasiyetleri söylemiyle ifade edilirken, diğer zamanlarda orta sınıf...